Ένας νέος τεχνητός κρατήρας διαμέτρου περίπου 18 μέτρων και βάθους 4 μέτρων είναι το μόνιμο αποτύπωμα που άφησε στη σεληνιακή επιφάνεια το ανεξέλεγκτο ανώτερο στάδιο ενός πυραύλου Falcon 9 της SpaceX. Το διαστημικό αντικείμενο, βάρους περίπου τεσσάρων τόνων και μήκους σχεδόν 14 μέτρων, προσέκρουσε στον φυσικό δορυφόρο της Γης με ταχύτητα που άγγιζε τα 8.700 χιλιόμετρα την ώρα, κοντά στον κρατήρα Αϊνστάιν. Εκπρόσωποι της NASA επιβεβαίωσαν ότι η σύγκρουση δεν εγκυμονούσε κανέναν κίνδυνο για τον πλανήτη μας, ενώ τροχιακά σκάφη και τηλεσκόπια παρακολουθούν την περιοχή για τη συλλογή σπάνιων επιστημονικών δεδομένων.
- Το τμήμα του πυραύλου Falcon 9 προσέκρουσε στη Σελήνη με ταχύτητα σχεδόν 8.700 χιλιομέτρων την ώρα.
- Η σύγκρουση δημιούργησε νέο κρατήρα εκτιμώμενης διαμέτρου 18 μέτρων και βάθους 4 μέτρων.
- Δεν υπήρξε καμία απειλή για τη Γη, ενώ επιστημονικές ομάδες μελετούν το φαινόμενο.
Η πορεία του πυραύλου διαμορφώθηκε από βαρυτικές δυνάμεις και ηλιακή δραστηριότητα
Η ιστορία του συγκεκριμένου τμήματος ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2025, όταν χρησιμοποιήθηκε για την εκτόξευση σεληνιακών αποστολών. Επειδή η αποστολή απαιτούσε αυξημένη ώθηση για το ταξίδι προς τη Σελήνη, το ανώτερο στάδιο του πυραύλου κατανάλωσε τα καύσιμά του και παρέμεινε στο Διάστημα χωρίς δυνατότητα ελέγχου.
Με την πάροδο του χρόνου, η ηλιακή δραστηριότητα και οι βαρυτικές επιδράσεις μετέβαλαν σταδιακά την τροχιά του. Ο αστρονόμος Μπιλ Γκρέι ήταν ο πρώτος που υπολόγισε την πορεία του αντικειμένου, διαπιστώνοντας ότι κατευθυνόταν αναπόφευκτα προς τη σεληνιακή επιφάνεια. Το εξάρτημα, που είχε μέγεθος αντίστοιχο με πενταώροφο κτίριο, περιπλανήθηκε για μήνες πριν καταλήξει στο δυτικό χείλος της ορατής πλευράς της Σελήνης.
Η έλλειψη ατμόσφαιρας προκάλεσε εκτίναξη υλικών σε μεγάλο ύψος
Κατά τη στιγμή της πρόσκρουσης, η παντελής έλλειψη ατμόσφαιρας και η ασθενής βαρύτητα της Σελήνης επέτρεψαν στο αντικείμενο να χτυπήσει το έδαφος χωρίς καμία επιβράδυνση. Σύμφωνα με εκτιμήσεις αστρονόμων, η βίαιη σύγκρουση προκάλεσε την εκτίναξη ενός τεράστιου νέφους σκόνης και πετρωμάτων, το οποίο μπορεί να έφτασε σε ύψος από 50 έως και 100 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια.
Η απουσία ατμόσφαιρας στη Σελήνη σημαίνει ότι κανένα εμπόδιο δεν επιβράδυνε το αντικείμενο, επιτρέποντας την εκτίναξη εκατομμυρίων κιλών σκόνης και συντριμμιών στο Διάστημα.
Για την καταγραφή του φαινομένου επιστρατεύτηκαν προηγμένα μέσα. Το διαστημικό σκάφος Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA και ο νοτιοκορεατικός δορυφόρος Danuri ανέλαβαν να φωτογραφίσουν την περιοχή πριν και μετά το συμβάν, ώστε οι ερευνητές να συγκρίνουν τις αλλαγές στο σεληνιακό τοπίο. Παράλληλα, επαγγελματίες και ερασιτέχνες αστρονόμοι σε διάφορα σημεία του πλανήτη προσπάθησαν να εντοπίσουν τη σύντομη λάμψη ή τη στήλη υλικού πάνω από τον σεληνιακό ορίζοντα.
Το περιστατικό αναδεικνύει το πρόβλημα των διαστημικών απορριμμάτων
Αν και οι ελεγχόμενες ή ακούσιες προσκρούσεις προσφέρουν στους επιστήμονες μια σπάνια ευκαιρία να μελετήσουν τη δομή του σεληνιακού υπεδάφους και τη δυναμική των συγκρούσεων, το γεγονός επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα ανεξέλεγκτα διαστημικά σκουπίδια.
Ενώ οι κρατικοί διαστημικοί οργανισμοί υποχρεούνται να σχεδιάζουν την ασφαλή απόσυρση των σκαφών τους μετά το τέλος της αποστολής τους, οι ιδιωτικές εταιρείες δεν καλύπτονται πάντα από τους ίδιους αυστηρούς κανόνες. Η αυξανόμενη δραστηριότητα γύρω από τη Σελήνη καθιστά επιτακτική την ανάγκη θεσμοθέτησης κανόνων, ώστε να αποφεύγονται παρόμοια ανεξέλεγκτα περιστατικά στο μέλλον.
