Η σοβαρότητα της ηπατικής ίνωσης σε άτομα που πάσχουν από μεταβολική στεατική νόσο του ήπατος (MASLD) συνδέεται με την εμφάνιση αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD), ωστόσο η σχέση αυτή διαφοροποιείται σημαντικά ανάλογα με τη γλυκαιμική κατάσταση του ασθενούς. Αυτό είναι το κεντρικό συμπέρασμα μιας νέας αναδρομικής μελέτης παρατήρησης που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Hepatology Communications από ερευνητική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Yonsei στη Σεούλ της Νότιας Κορέας.
- Σε ασθενείς με προδιαβήτη, το υψηλότερο στάδιο ηπατικής ίνωσης συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφανίσεως αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου.
- Στους διαβητικούς ασθενείς, η πενταετής αθροιστική επίπτωση καρδιαγγειακών επεισοδίων κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα (15,2% έως 18,5%) ανεξαρτήτως της σοβαρότητας της ίνωσης.
- Τα ευρήματα υποστηρίζουν μια εξατομικευμένη προσέγγιση στην αξιολόγηση του καρδιαγγειακού κινδύνου σε άτομα με MASLD.
Διαφορετική επιβάρυνση σε προδιαβήτη και διαβήτη
Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Δρ. Jaehong Jeong, ανέλυσε δεδομένα από 6.519 άτομα με MASLD, τα οποία υποβλήθηκαν σε μη επεμβατικές εξετάσεις εκτίμησης ίνωσης, όπως ο δείκτης Fibrosis-4 και η ελαστογραφία ήπατος. Από το συνολικό δείγμα, 3.243 συμμετέχοντες είχαν φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης, 2.369 είχαν προδιαβήτη και 907 είχαν διαγνωσμένο διαβήτη, ενώ η κοόρτη μακροχρόνιας παρακολούθησης περιελάμβανε 3.221 άτομα.
Στους ασθενείς με προδιαβήτη, η παρουσία προχωρημένης ηπατικής ίνωσης συνδέθηκε με σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου, με προσαρμοσμένο λόγο επιπτώσεων 2,62 για το υψηλότερο στάδιο ίνωσης.
Η συσχέτιση αυτή ήταν ακόμη πιο εμφανής στα νεότερα σε ηλικία άτομα. Αντίθετα, στα άτομα με εγκατεστημένο διαβήτη, ο καρδιαγγειακός κίνδυνος ήταν ήδη υψηλός συνολικά. Η αθροιστική επίπτωση καρδιαγγειακών επεισοδίων στη διάρκεια πέντε ετών κυμάνθηκε μεταξύ 15,2% και 18,5% σε όλα τα στάδια ίνωσης, χωρίς να παρατηρηθεί στατιστικά σημαντική επιπλέον αύξηση βάσει της σοβαρότητας της ηπατικής βλάβης.
Η σημασία της εξατομικευμένης εκτίμησης κινδύνου
Η μεταβολική στεατική νόσος του ήπατος (MASLD) αποτελεί συχνή μορφή ηπατοπάθειας που συνδέεται στενά με μεταβολικές διαταραχές. Η ηπατική ίνωση αντιπροσωπεύει τη σταδιακή δημιουργία ουλώδους ιστού στο ήπαρ ως αποτέλεσμα της χρόνιας βλάβης.
Αυτά τα ευρήματα σημαίνουν ότι η εκτίμηση της ηπατικής ίνωσης κατά τον έλεγχο της νόσου MASLD μπορεί να προσφέρει πολύτιμες πρόσθετες πληροφορίες για την πρόληψη καρδιαγγειακών συμβαμάτων, ιδιαίτερα σε προδιαβητικούς ασθενείς ή νεότερες ηλικιακές ομάδες. Καθώς πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, τα αποτελέσματα καταγράφουν στατιστική συσχέτιση και δεν αποδεικνύουν άμεση σχέση αιτίου και αιτιατού.
Ποια είναι η γνώμη σας για τη σημασία του τακτικού προληπτικού ελέγχου για το ήπαρ και το σάκχαρο; Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια.
